Welke weg?

Welke weg is de beste?
Even geleden bezocht ik samen met Chandra een gemeente, kerk, in
Warmond. Mogelijk met Nederlands bekendste evangelist Jan Zijlstra,
als voorganger. Deze man van reeds 80 jaar oud, heeft heel wat
wonderbaarlijke genezingen verricht in de naam van Jezus. Mensen die
volkomen waren opgegeven door de heren en dames doktoren: ‘Sorry, we
kunnen echt niets meer voor u doen!’…
Nu denk je misschien aan wonderen waarin psychologie een belangrijke
rol speelt. Dat mensen ziek zijn tussen hun oren. Dat ze helemaal niet
echt ziek zijn, fysiek gesproken. Dat gebedsverhoring enkel
psychosomatisch ziekten aanpakt!
Kan allemaal zo zijn maar… Hoe verklaar je dan mensen die feitelijk,
fysiek, ziek zijn verklaard. Iemand die daadwerkelijk – bijvoorbeeld –
blind is aan een oog: dit oog beschadigd is! Ik sprak een jongedame
waarvan een oog blind was en een oor doof. Beiden werden plotseling
geheel genezen tijdens zo’n gebedsdienst. Het ziekenhuis in Groningen
kon het niet verklaren!… En een onderzoek naar haar volledige genezing
werd ingesteld. Ja, deze wonderen worden ‘scheppende wonderen’
genoemd, omdat er echt een daadwerkelijke (organische) verandering te
zien is. Ik heb meer mensen over zulke wonderen, volledige genezingen,
gesproken! Vanzelfsprekend bereiken zulke wonderen de media en
directe omgeving, en het wil dan ook zo zijn dat plaatselijk waar iemand
genezen is, een dorp uitloopt naar een volgende gebedsdienst aldaar!…
Veel mensen komen dan tot bekering: laten God toe tot hun Hart.
Toen Yeshua sprak over zijn eenheid met God, begreep niet iedereen
hem. Maar doormiddel van zijn wonderen, openden men toch zijn hart.
In India worden zulke meesters – die wonderen verrichten – onder de
lagere goden gerekend. Omdat naar zeggen het minder intelligente
mensen aantrekt.
Bhakti yoga is de weg van toewijding. Dat je door devotie een wordt met
God.
Jnana yoga is de weg van kennis. Dat je door inzicht een wordt met God.
Bij mij staat eenheid centraal en niet de zogenaamde weg.
Je hebt bijdehante boeddhisten die zichzelf op de borst slaan, omdat ze
helemaal niet geloven in God. Is hun weg dan beter?…
Iedere weg is in mijn ogen shit, omdat het het element tijd
vertegenwoordigt. Mensen praten altijd over wat niet is maar wel zal
komen! Dat ze van A naar B bewegen.
Mensen vergelijken dan hun weg met die van iemand anders en geloven
dat hun weg de beste is.
God of de Waarheid is belangrijk en niet dat je jezelf christen, advaitist,
boeddhist, moslim, hindoe of wat dan ook noemt.
Jiddu Krishnamurti sprak over de liefde voor de Waarheid.
Waar zit onze passie?
Mensen hechten zich graag aan van alles. En omdat je je niet kunt
hechten aan de Waarheid, hechten mensen zich aan hun beeld daarvan
en aanbidden dat. Sommige mensen noemen zulk beeld ook wel
concept(en) of zelfbeeld.
K zei dat de Waarheid een land zonder paden is.
Yeshua zei, wie mij heeft gezien heeft God gezien.
Uit beiden spreekt directheid.
Net als uit: Tat swam asi (Dat ben jij).
Ik zeg: Eenheid vraagt niets.
Als mens gaan we allen onze weg, hier en nu. Denken we na over onze
gezondheid en verlichting (gelukkig zijn). Wie wil er niet gelukkig zijn?
Hier in het Westen dragen we vooral het kruis bewust of onbewust op
onze schouders mee.
Ook de kerk biedt op haar manier verlichting aan. Ja, zelfs wonderen.
Als mens ben ik hier geboren en daarom meer gevoelig voor zijn
boodschap, die van Yeshua. Maar buiten Israel heb ik ook India bezocht.
Buiten de Bijbel heb ik ook Oosterse geschriften uitvoerig bestudeerd. En
dergelijke!…
Ondanks mijn liefde voor Yeshua, weiger ik me aan het verhaal te
hechten.
Zeg nu niet, dat Yeshua (Jezus) een verzonnen persoon is: want de
meeste onderzoekers zeggen dat hij bestaan heeft.